Kadraj Arkası

Uzun Pozlama ve Stack Tekniği: Yıldızlı Gökyüzü Kılavuzu

Samanyolu altında uzun pozlama

Portföyümdeki yıldızlı kareleri görenlerin ilk sorusu hep aynı: "Bu tek poz mu?" Cevap: hayır — ve bu yazı, neden "hayır"ın daha iyi bir cevap olduğunun kılavuzu. Konumuz uzun pozlama ve stack (katmanlama) tekniği.

Tek uzun pozun sorunu

Klasik yaklaşım basittir: tripod, 20-30 saniye poz, yıldızlar kadrajda. Ama üç düşmanı vardır: gürültü (uzun pozda sensör ısınır, karanlık bölgeler benek dolar), yıldız kayması (25 saniyeden sonra yıldızlar noktadan çizgiye dönmeye başlar — 500 kuralı) ve tek karelik risk (uçak geçti, rüzgâr vurdu → poz çöp).

Stack tekniği: çok kare, tek gökyüzü

Stack'in mantığı şu: tek bir 4 dakikalık poz yerine, 15-20 saniyelik 10-16 kare çekersiniz. Sonra bu kareleri Photoshop'ta (ya da Sequator/Starry Landscape Stacker gibi araçlarda) hizalayıp ortalarsınız. Sonuç:

Photoshop'ta akış

  1. Kareleri katman olarak yükleyin (File → Scripts → Load Files into Stack, "Attempt to Automatically Align" işaretli).
  2. Tüm katmanları seçip Smart Object'e çevirin.
  3. Layer → Smart Objects → Stack Mode → Mean (veya yıldız izleri istiyorsanız Maximum).
  4. Ön plan için ayrı bir uzun poz çekin ve maskeleyle birleştirin — gökyüzü ile manzara farklı reçetelerle en iyi hallerini verir.
Tek pozun kahramanlığı yerine, on altı pozun matematiği: stack, gece fotoğrafçısının sigortasıdır.

Set notları

Bu sayfadaki samanyolu kareleri — düğün serilerindeki yıldızlı gökler dahil — hep bu reçetenin ürünü. Deneyin; ilk stack'inizin gölgelerindeki temizliği görünce geri dönüşü yok.

Bu hikayeyi birlikte yazalım.

Tarihinizi ve hayalinizdeki anlatımı yazın — 24 saat içinde dönüş yapayım.

İletişime Geç
← ÖncekiSonraki →